Sevgililer Günü’nün kapitalist sistemin bir parçası olduğu gerçeğini inkâr etmek zor. Ama bunu kabul etmek, bu günü tamamen anlamsız kılmak zorunda da değil. İstersek, sevdiğimiz insanın yüzünde küçük bir gülümseme oluşturmak için de değerlendirebiliriz. Bence işin güzel tarafı tam olarak burada başlıyor. Sevgililer Günü’nü bir zorunluluk gibi değil; keyif alınacak, hatıra biriktirilecek bir gün olarak görmek. Büyük planlarla, büyük hediyelerle ya da küçük görünen ama içi dol

Bazen durup düşünüyorum: Gün içinde yaptıklarımın ne kadarı gerçekten bana ait? Kaçını seçtim, kaçını sadece devam ettirdim? Hayat çoğu zaman akıyor gibi değil de, bir yerden sonra kendi kendini tekrar ediyormuş gibi hissediliyor. Alışkanlıklar tam da burada ortaya çıkıyor. Sadece ne yaptığımızı değil, nasıl düşündüğümüzü de şekillendiriyorlar. Kendimize anlattığımız hikâyeler, başkalarına verdiğimiz tepkiler, hayattan beklediklerimiz… Hepsi zamanla yerleşmiş, sorgulanmadan k

Bazı sabahlar vardır; pencereyi açtığında içeri dolan güneş, günün geri kalanına sessizce eşlik eder. Henüz hiçbir şey değişmemiştir ama iç dünyanda bir şeyler yerinden oynamıştır. Nefes biraz daha rahat akar, beden gevşer, insan nedenini tam bilmeden daha hafif hisseder. Güneş Ruh Halimizi Neden Etkiler? Güneş ışığı, bedenin doğal ritmini hatırlamasını sağlar. Işık arttıkça zihnin de aydınlanır. Gün içinde daha dengeli, daha sakin ve daha toparlanmış hissetmemizin nedeni tam

Bazı insanlar seni sevdiklerini söylerken aynı anda algını, duygularını ve gerçekliğini sorgulatabilir. İşte gaslighting tam da burada başlar. Gaslighting, bir kişinin karşısındakinin algısını, duygularını ve gerçeklik duygusunu sistemli biçimde sorgulatmasıdır. Bazen yetersizlik hissiyle, bazen gizli hayranlık, bazen de kontrol etme isteğiyle gelir bu davranış biçimi ve gittikçe tehlikeli hale gelir. Bu manipülasyon türü romantik ilişkilerde, aile içinde, iş hayatında ve hat

Bazı kitaplar vardır; okunduğu döneme ait değildir. Onlar zamana yazılmıştır . Sayfalarını çevirdikçe yalnızca bir metinle değil, yüzyılların birikimiyle karşı karşıya olduğunuzu hissedersiniz. Marifetname benim için tam olarak böyle bir kitap oldu. 1757 yılında Erzurumlu İbrahim Hakkı tarafından kaleme alınan bu eser, yalnızca Osmanlı düşünce dünyasının değil, insanlığın ortak bilgi arayışının da güçlü bir yansıması gibi. Okurken sık sık şunu düşündüm: Bir insan, evrene bu k

Girne’nin yukarısında, dağların rüzgârla buluştuğu bir köy var: Bellapais. Taş evleri, dar sokakları ve denize uzanan manzarasıyla büyüleyici bir yer. Ama burayı özel kılan asıl şey, köyün kalbinde yükselen o görkemli yapı: Bellapais Manastırı. Bellapais Manastırı Bellapais Manastırı, 12. yüzyılın sonlarında Kudüs’ten kaçan keşişler tarafından kurulmuş. O zamandan beri bu tepede, denizle gökyüzü arasında bir noktada duruyor. Yüzyıllar boyunca farklı dönemlerin izlerini taşlar

Hayatın akışı bazen fırtına gibi, bazen de bir meltem kadar hafif. Ama ne olursa olsun, kapımızı çalan duygular hep aynı niyetle gelir: bize bir şey öğretmek için. Acı geldiğinde onu hemen bastırmaya, sevinç geldiğinde fazla heyecanlanmamaya, korku geldiğinde hızla uzaklaşmaya çalışırız. Oysa duygular böyle hızlıca kovulmak için değil; bir süreliğine misafir edilmek için gelirler. Acı geldiğinde onu yaşa. Onu görmezden gelmeye çalışma. Çünkü acı, içinde sakladığın bir yarayı

Geçmiş yıllarda, Temmuz ayında Yedigöller Milli Parkı’nda yaptığım kamp, hem şehirden kaçış hem de doğayla yeniden buluşma isteğimin en güzel cevabı oldu. Burası gerçekten başka bir dünya… Yoğun oksijen, çam ağaçlarının kokusu, göllerin sakinliği ve zamansız sessizlik… Eğer sen de doğayı iliklerine kadar hissetmek isteyenlerdensen, bu yazı tam sana göre. Yedigöller Nerede? Yedigöller Milli Parkı, Türkiye’nin Batı Karadeniz Bölgesi’nde, Bolu ilinin kuzeyinde yer alan doğal bir

Kapitalizm bize “çok çalış, daha çok kazan, daha iyi yaşa” dedi. Ama kimse söylemedi; çok çalışırken aslında yaşamayı unuttuğumuzu. Zamanla aynı saatlerde uyanan, aynı şeyleri yiyen, aynı yorgunlukla uyuyan insanlar olduk. Farklılıklarımız törpülendi, tutkularımız susturuldu. Bir sabah fark ettik ki, biz sadece çalışmıyor, tükeniyorduk. Sistem, üretmekten çok “tükenmeyi” kutsadı. “Boş durma” dediler, “daha hızlı ol” dediler, “herkes yapıyor, sen de yapmalısın” dediler. Ve biz